تربیت
Tarbiat.Org

بصیرت فاطمه‌زهرا(س)
اصغر طاهرزاده

انتهای فاجعه

یك‌وقت كسی می‌آید شیشة پنجرة منزل شما را می‌شكند، شما هم ناراحت می‌شوید و این كار را تقبیح می‌كنید، امّا یك وقت یك كسی می‌آید و زن و فرزندان شما را به قتل می‌رساند، در این حالت هم ناراحت می‌شوید و آن كار را تقبیح می‌كنید و فوق‌العاده این كار را بد می‌شمارید و نهایت تلاش را برای برخورد با آن می‌نمایید، ولی این كار شما در عین بزرگی انتهای ناراحتی در این مورد نیست. حال اگر كسی زن و فرزند شما را منحرف كند و به فساد بكشاند، این حادثه اصلاً قابل مقایسه با آن دو حادثة قبل نیست، چراكه نهایتاً با كشتن آنان بدن آن‌ها را از بین برده است و شما هم می‌توانید به كمك قصاص، بدن قاتل را از بین ببرید، ولی روح زن و فرزند شما به حیات خود ادامه می‌دهد، امّا وقتی آن‌ها را منحرف كرد همة وجودشان را منحرف كرده است، حالا چقدر هوشیاری می‌خواهد كه انسان بفهمد در عینی ‌كه به قتل رساندن زن و فرزند خیلی وحشتناك است ولی منحرف كردن آن‌ها چیز دیگری است كه قابل‌مقایسه با به قتل رساندنشان نیست. چون وقتی آن‌ها را منحرف كرد، دیگر جهت انسانی آن‌ها مختل شده است، این دیگر قابل تحمّل نیست و این را انتهای فاجعه می‌گویند؛ حالا فاطمه‌زهرا(س) پس از آن‌همه تلاشِ پیامبر اكرم(ص) و حضرت علی(ع) و اصحاب بزرگوار، با انتهای فاجعه نسبت به اسلام روبه‌رو شده‌اند.