تربیت
Tarbiat.Org

زن، آن‌گونه که باید باشد (زن - خانواده - بحران)
اصغر طاهرزاده

امامِ نار

قرآن در آیه 41 سوره قصص می‌فرماید: «وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً یَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَیَوْمَ الْقِیَامَةِ لَا یُنصَرُونَ»؛ عده‌ای را جهت امتحان افراد جامعه، رهبر و امام قرار دادیم تا جامعه را امتحان کنیم، ولی آن ‌ها جامعه را به آتش می‌خوانند و در قیامت یاری نمی‌شوند. این رهبران و الگوها امامِ نار هستند و مردم خود را به آتش می‌خوانند در آیه 24 سجده می‌فرماید: «وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا وَكَانُوا بِآیَاتِنَا یُوقِنُونَ»؛(4) بعضی از فرزندان اسرائیل یا حضرت یعقوب (ع)که از طریق حضرت اسحاق(ع) به حضرت ابراهیم(ع) می‌رسند و معصوم هستند را امام قرار دادیم که به «امر» ما هدایت کنند. آنان را به این مقام نایل کردیم چرا که در دین‌داری صابر بودند و به آیات ما یقین داشتند. پس همچنان که ملاحظه می‌فرمائید در منطق دین امام نار داریم و امام نور. و می‌توان گفت روی هم رفته امامِ هرکس شخصیتی است که مصداق مجموعه ارزش‌ها و خصلت‌هایی است که او برای خود برمی‌گزیند.
ابتدا انسان عقاید و خصلت‌هایی را برای خود خوب و پسندیده می‌داند سپس کسی را که مصداق آن ارزش‌ها است به عنوان امام خود انتخاب می‌کند. در همین راستا یک شیعه‌ی واقعی، امیرالمؤمنین(ع) را، به عنوان امام برمی‌گزیند. به عبارت دیگر شیعه خصلت‌های الهی انسانی آن حضرت را بر‌گزیده و ایشان را امام و غایت خود قرار داده و مصداق کامل آن خصلت‌ها را در شخص آن حضرت می‌یابد و اگر چنین نباشد در واقع او حضرت علی(ع) را امام خود نگرفته است. یک وقت است می‌گوئیم چون علی(ع) پسر عموی پیامبر(ص) و داماد آن حضرت است امام ما است، یک وقت است شجاعت، صداقت، خلوص، پاکی و ایثار و حکمت و ایمان آن حضرت را پذیرفته‌ایم و به این جهت آن حضرت را امام خود قرار داده‌ایم. در حالت دوم است که به واقع آن حضرت را امام خود گرفته‌ایم، وگرنه صرفِ پسر عموی پیامبر(ص) و داماد آن حضرت‌ بودن کمال نیست، عثمان هم داماد پیامبر(ص) بود. کسی که فاطمه زهرا(س) را به عنوان امام و غایت شخصیت خود انتخاب می‌کند در واقع خصلت‌های آن انسان کامل را برای خود انتخاب می‌کند و سپس مصداق آن خصلت‌ها را در شخص فاطمه زهرا(س) می‌یابد. زیرا كسانی که آن خصلت‌ها را غایت شخصیت خود گرفته‌اند، پذیرفته‌اند آن خصلت‌ها آن‌ها را به سوی کمال و یمن و میمنت سوق می‌دهد و جنبه‌ی یمن خود را با تبعیت از آن حضرت رشد می‌دهند و لذا بودشان یمین می‌شود. فرمود: «أُوتِیَ كِتَابَهُ بِیَمِینِهِ»؛(5) كتاب او به جنبه‌ی یمین شخصیت او داده می‌شود.
هرکس را در قیامت با امامش می‌خوانند - که مصداق خصلت‌های پذیرفته اوست در شخصی خاص- حال اگر امامی ‌را انتخاب کرد که جنبه میمنت و روحانی او را تقویت کرد، نامه اعمال او به جنبه یمین او داده می‌شود. چون شخصیت خود را یمین و مبارک کرده است. امیرالمؤمنین(ع) می‌فرمایند: «فالنَّاسُ أَتْبَاعُ مَنِ اتَّبَعُوهُ مِنْ أَئِمَّةِ الْحَقِّ وَ أَئِمَّةِ الْبَاطِلِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ« یَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ فَمَنْ أُوتِیَ كِتابَهُ بِیَمِینِهِ فَأُولئِكَ یَقْرَؤُنَ كِتابَهُمْ وَ لا یُظْلَمُونَ فَتِیلًا» فَمَنِ ائْتَمَّ بِالصَّادِقِینَ حُشِرَ مَعَهُمْ وَ مَنِ ائْتَمَّ بِالْمُنَافِقِینَ حُشِرَ مَعَهُمْ»(6) مردم پیرو امامان خود هستند امامان حق یا امامان باطل، خداوند در قرآن فرمود: روزى كه مردم را با امامشان می‌خوانیم، كسانى كه نامه اعمالشان به جنبه یمین آن‌ها داده شود نامه‏هاى اعمال خود را مى‏خوانند و مورد عقاب هم قرار نمى‏گیرند. هركس صادقان را براى خود امام بگیرد با آن‌ها محشور مى‏شود و هر كس منافقان را رهبر اتخاذ كند با آن‌ها محشور مى‏گردد.