تربیت
Tarbiat.Org

بر درگاه دوست(شرح فرازهایی از دعاهای افتتاح، ابوحمزه و مکارم الاخلاق)
آیت الله محمد تقی مصباح یزدی‏‏

انتظار فرج

یكى از فقرات دعاى افتتاح كه بر آن بسیار تأكید شده درباره اظهار علاقه نسبت به دولت اسلامى است كه در پرتو ظهور حضرت ولى عصر ـ عجل الله فرجه ـ برقرار خواهد شد. در ضمن جملات این فقره از دعا، هدف حكومت اسلامى و وظیفه ما نسبت به آن نیز بیان شده است. خوشبختانه همه ما مشمول این نعمت بزرگ الهى هستیم كه معرفت
( صفحه 140)
حضرت ولى عصر(عج) و انتظار ظهور او به ما ارزانى گردیده است.
اعتقاد به ظهور حضرت مهدى(عج) از معتقدات مشترك بین تمام فرق اسلام، اعم از شیعه و سنّى است. (حتى در غیر مسلمانها نیز به نوعى مسأله انتظار فرج و ظهور مصلح مطرح است) گرچه ما در پاره اى از مسایل امامت با برادران اهل تسنّن اختلافاتى داریم، ولى در مورد اعتقاد به ظهور حضرت مهدى(عج) اختلاف خیلى كمتر است.
دانشمندان زیادى از اهل تسنّن در باره حضرت مهدى(عج) كتاب نوشته و اعتراف كرده‌اند كه روایات آنان درباره مهدى(عج) در حدّ تواتر است، (یعنى جاى هیچ شك و شبهه اى در صدور این روایات از پیغمبراكرم(صلى الله علیه وآله وسلم) نیست.) اما درباره خصوصیات شخصى آن حضرت اختلافاتى وجود دارد. برخى از اهل سنّت اجمالا، معتقدند كه در آخرالزمان، شخصى به نام مهدى از خاندان پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم) ظهور مى‌كند، اما اینكه او چه كسى است، فرزند كیست و آیا متولد شده یا نه؟ با ما اختلاف دارند. گروهى از اینها اعتقاد دارند مهدى در آخرالزمان تولد خواهد یافت.
البته در بین اهل تسنّن برخى گروهها دقیقاً همان اعتقادى كه ما نسبت به حضرت داریم، دارند؛ یعنى معتقدند مهدى یازدهمین فرزند از نسل فاطمه(علیها السلام) و على(علیه السلام) است و حتى برخى از آنها تصریح كرده‌اند كه حضرت متولد شده و در حیات هستند و افرادى به حضور ایشان شرفیاب مى‌شوند و در این زمینه از كسانى نام مى‌برند كه به حضور حضرت رسیده‌اند.
( صفحه 141)
بنابراین، تنها شیعیان به آن حضرت اعتقاد ندارند. البته آنها حضرت را به عنوان امام و كسى كه خلیفه رسول خداست و داراى ولایت تكوینى الهى و علم و قدرت الهى است نمى‌شناسند. همان گونه كه برخى از اهل سنّت (بویژه گروههایى از شافعیّه) نسبت به سایر معصومین(علیهم السلام) ارادت دارند و آنها را به عنوان فقها و فرزندان رسول خدا(صلى الله علیه وآله وسلم) قبول دارند و احترام زیاد و علاقه وافرى نسبت به آنها دارند، ولى براى آن بزرگواران مقام عصمت و ولایت قایل نیستند. و در این زمینه معرفتشان ناقص است.
لكن با همه این اعتقادات، تقریباً اهل سنّت ظهور ایشان را به فراموشى سپرده‌اند و نمى‌توان آنها را از منتظران دولت مهدى(عج) محسوب كرد. لذا تنها شیعیان در انتظار فرج آن حضرت لحظه شمارى مى‌كنند. بر ماست كه بیندیشیم كه:
اولا، انگیزه انتظار ما از ظهور امام عصر(عج) و دولت حقّه او چیست؟ چه چیزى است كه ما را به حضور در زمان ظهور آن حضرت علاقه مند مى‌سازد؟
ثانیاً، وظیفه ما در دوران انتظار و غیبت او چیست؟ چه باید بكنیم تا از منتظران حقیقى آن حضرت به حساب آییم؟
ثالثاً، پس از برقرارى دولت او، چه نقشى را ایفا خواهیم كرد؟