تربیت
Tarbiat.Org

مبانی نظری و عملی حبّ اهل‌البیت(ع)
اصغر طاهرزاده

غفلتی خطرناک

اساتید عزیز ما می‌فرمودند: «با حیله‌ی امویان، پیامبر(ص) طوری در اهل سنت معرفی شدند و طوری از مقام مخلَص‌بودن آن حضرت غفلت کردند که دیگر ضرورت پیش نیاید تا جانشینان پیامبر (ص)نیز در مقام مخلَصین باشند. عصمت پیامبر(ص) را در آن حدی پذیرفتندكه وَحی الهی را بدون اشتباه به ما رسانده‌اند و در بقیه‌ی موارد آن حضرت را در حد سایر انسان‌ها معرفی کردند. آن وقت دیگر نه‌تنها موضوع مقام واسطه‌ی فیض‌بودن حضرت منتفی است، بلکه دیگر جایی برای هیچ‌کس تحت عنوان واسطه بین خدا و مخلوقات باقی نمی‌ماند. از خود نپرسیدند چرا خداوند به ملائکه می‌فرماید: «إِنِّی جَاعِلٌ فِی الأَرْضِ خَلِیفَةً»؛(233) من همواره در زمین خلیفه‌ای قرار می‌دهم که آن خلیفه حامل همه اسماء الهی است و همه‌ی ملائکه بر او سجده می‌کنند. آیا پس از پیامبر(ص) کسی هست که در مقام خلیفة‌اللهی باشد یا چنین مقامی دیگر وجود نخواهد داشت و بشر از مخلَصینی که شیطان نتواند بدان‌ها دسترسی داشته باشد و حجت خدا برای بندگان باشد، محروم می‌شود، و یا کسانی غیر از آل محمد(ع) مصداق مخلَصین هستند؟ در حالی که روایات بسیار زیادی نسبت به حُبّ آل محمد(ع) و نتایج فوق‌العاده‌ی آن حبّ در متون اهل سنت هست که به‌خوبی انسان را متوجه مقام مخلَص‌بودن آن‌ها می‌کند.(234) مسلّم محبت به آل محمّد(ع) که پیامبر خدا(ص) بر آن تأکید دارند ریشه در مقامی دارد که مخصوص این خانواده است وگرنه، نه پیامبر خدا(ص) و نه خداوند در سوره‌ی شوری هرگز نسبتِ جسمی آل محمد(ع) به آن حضرت را عامل محبت ورزیدن امت به آن‌ها قرار نمی‌داد.
اگر در صدر اسلام بررسی کنیم مسلّم از صحابه‌ی پیامبر خدا(ص) جز علی‌بن‌ابیطالب(ع) كسی را در حدّ مخلَص‌بودن نمی‌توان یافت و هیچ یک از صحابه هم چنین ادعایی ندارند و اگر کسی از صحابه در آن حدّ بود بر رسول خدا(ص) واجب بود که در جریان مباهله او را شرکت دهد. در میان تابعین هم غیر از فرزندان امام حسین(ع) كسی را نمی‌توان یافت که مصداق مخلَصین باشد و هیچ‌کس هم چنین ادعایی ندارد. ابوحنیفه در توصیف امام‌صادق(ع) می‌گوید: كسی‌كه هیچ‌جا درس نخوانده و همه محتاج اویند. همین‌طور بقیه‌ی ائمه(ع) را هم بررسی كنید تا امام ‌زمان(عج) ببینید چه كسانی خصوصیات مخلَصین را دارا هستند. آدم‌های خوبِ زمان ما كه هیچ‌كدام چنین ادعایی ندارند. امام‌خمینی(رض) می‌فرماید: جانم فدای خاك پای امام‌زمان؛ آدم‌های بد هم كه نمی‌توانند مخلَص باشند.
حتماً این موضوع برای ما مهم است كه وقتی فهمیدیم یك عده‌ای مخلَص‌اند و خصوصیاتشان هم چنین و چنان است، آن وقت می‌رسیم به انسان‌هایی كه باید در موردشان بگوییم: «فَالرّاغِبُ عَنْكُمْ مارِق»؛ كسی كه از شما جدا شد، از حقیقت دور شد. مسلم اگر كسی از انسانی كه مخلَص است جدا شود، از هدف جدا شده است. «وَاللاّزِمَ لَكُمْ لاحِق» و كسی كه همراه شما باشد، به مقصد رسید. چون مخلَص یعنی کسی که تمام وجودش آینه‌ی خواست خدا است، و لذا اظهار می‌داری: «وَ الْحَقُّ مَعَكُمْ وَ فِیكُمْ وَ مِنْكُمْ وَ إِلَیْكُمْ» حق با شما و در شما و از شما و به سوی شما است، آیا معنی مخلَص‌بودن و واسطه‌ی فیض‌بودن و خلیفة‌الله‌بودن جز این است؟ و لذا در تبیین موضوع اظهار می‌داری «وَ آیَاتُ اللَّهِ لَدَیْكُمْ وَ عَزَائِمُهُ فِیكُمْ وَ نُورُهُ وَ بُرْهَانُهُ عِنْدَكُمْ وَ أَمْرُهُ إِلَیْكُمْ» آیات الهی نزد شما است و شما نمایش او هستید، و عزم و اراده‌ی او در شما محقق است و نور و تجلیات او از شما تشعشع می‌کند و امر او به شما ختم می‌گردد. پس می‌توان نتیجه گرفت: «مَنْ وَالاكُمْ فَقَدْ وَالَى اللَّهَ وَ مَنْ عَادَاكُمْ فَقَدْ عَادَى اللَّهَ»؛ هركس شما را دوست داشته باشد، خدا را دوست داشته و هرکس با شما مخالفت و دشمنی کند با خدا دشمنی کرده است.
ائمه(ع) در راستای آن‌که ما خود را ارزیابی کنیم به ما ملاک داده‌اند و لذا حضرت صادق(ع) از قول علی(ع) می‌فرمایند: «فَمَنْ أَرَادَ أَنْ یَعْلَمَ حُبَّنَا فَلْیَمْتَحِنْ قَلْبَهُ فَإِنْ شَارَكَ فِی حُبِّنَا عَدُوَّنَا فَلَیْسَ مِنَّا وَ لَسْنَا مِنْهُ وَ اللَّهُ عَدُوُّهُ وَ جَبْرَئِیلُ وَ مِیكَائِیلُ وَ اللَّهُ عَدُوٌّ لِلْكَافِرِین‏»؛(235) هركه می‌خواهد بداند ما را دوست دارد یا نه،‏ به قلب خود نگاه كند اگر در محبت ما دشمن ما را شریك قرار می‌دهد از ما نیست و ما نیز با او ارتباطى نداریم وخداوند و جبرئیل و میكائیل با او دشمن‌اند و خدا دشمن كافران است‏.