تربیت
Tarbiat.Org

اصول کافی جلد 4
ابی‏جعفر محمد بن یعقوب کلینی مشهور به شیخ کلینی

باب

بَابٌ
1- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِیزِ عَنْ جَمِیلِ بْنِ دَرَّاجٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع لَا تَدَعْ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَ إِنْ كَانَ بَعْدَهُ شِعْرٌ
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 498 روایة: 1@*@
ترجمه :
1- حضرت صادق (ع) فرمود: بسم الله الرحمن الرحیم را وامگذار اگر چه پس از آن شعرى باشد.
2- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ یُوسُفَ بْنِ عَبْدِ السَّلَامِ عَنْ سَیْفِ بْنِ هَارُونَ مَوْلَى آلِ جَعْدَةَ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع اكْتُبْ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ مِنْ أَجْوَدِ كِتَابِكَ وَ لَا تَمُدَّ الْبَاءَ حَتَّى تَرْفَعَ السِّینَ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 498 روایة: 2@*@
ترجمه :
2- و نیز فرمود علیه السلام: بسم الله الرحمن الرحیم را با بهترین خط خود بنویسى (و در هنگام نوشتن آن) باء را نكش تا سین را بلند كنى.
شرح:
فیض علیه الرحمه گوید: یعنى باء را بمیم نرسان پیش از اینكه سین را دندانه بدهى چنانچه در حدیث امیرالمؤمنین علیه السلام بدان تصریح شده، و مجلسى (ره) گوید: فاضل استرآبادى گفته است: ممكن است این دستور اختصاص بخط كوفى داشته باشد.
3- عَنْهُ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ السَّرِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ لَا تَكْتُبْ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ لِفُلَانٍ وَ لَا بَأْسَ أَنْ تَكْتُبَ عَلَى ظَهْرِ الْكِتَابِ لِفُلَانٍ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 498 روایة: 3@*@
ترجمه :
3- حضرت صادق (ع) فرمود: در نامه ننویس: بسم الله الرحمن الرحیم (این نامه ایست) از فلانكس.... و باكى نیست كه در پشت نامه بنویسى به فلانكس.
شرح:
گویا مقصود اینست كه شخصى كه نامه مى‏نویسد نام خود رادر خود نامه ننویسد و در پشت نامه بنویسد و اما كسى كه برایش نامه مى‏نویسد باكى نیست كه نامش را در خود نامه بنویسد.
4- عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنِ النَّضْرِ بْنِ شُعَیْبٍ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ السَّرِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ لَا تَكْتُبْ دَاخِلَ الْكِتَابِ لِأَبِی فُلَانٍ وَ اكْتُبْ إِلَى أَبِی فُلَانٍ وَ اكْتُبْ عَلَى الْعُنْوَانِ لِأَبِی فُلَانٍ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 498 روایة: 4@*@
ترجمه :
4- و نیز فرمود علیه السلام: در درون نامه ننویس (این نامه ایست) از ابى فلان و بنویس (این نامه ایست) به فلان، و بر عنوان نامه بنویس از ابى فلان.
توضیح این خبر هم از نظر معنى مانند حدیث (3) است.
5- عَنْهُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِیسَى عَنْ سَمَاعَةَ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنِ الرَّجُلِ یَبْدَأُ بِالرَّجُلِ فِی الْكِتَابِ قَالَ لَا بَأْسَ بِهِ ذَلِكَ مِنَ الْفَضْلِ یَبْدَأُ الرَّجُلُ بِأَخِیهِ یُكْرِمُهُ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 499 روایة: 5@*@
ترجمه :
5- سماعه گوید: از حضرت صادق (ع) از اینكه مردى نام مرد دیگرى را (كه برایش نامه مى‏نویسد، یارمدرى دیگرى كه نامش را بخاطر كارى ذكر مى‏كند و ظاهر معناى اول است)، در نامه پیش مى‏اندازد؟ فرمود: باكى نیست این فضل و احسانى است، نامش را پیش مى‏اندازد و بدینوسیله او را اكرام كند (و اگر گرامى شمرد).
6- عَنْهُ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبَانِ بْنِ الْأَحْمَرِ عَنْ حَدِیدِ بْنِ حَكِیمٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ لَا بَأْسَ بِأَنْ یَبْدَأَ الرَّجُلُ بِاسْمِ صَاحِبِهِ فِی الصَّحِیفَةِ قَبْلَ اسْمِهِ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 499 روایة: 6@*@
ترجمه :
6- و نیز فرمود علیه السلام: باكى نیست كه مردى در نامه نام رفیقش را پیش از نام خود بنویسد.
7- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ مُرَازِمِ بْنِ حَكِیمٍ قَالَ أَمَرَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع بِكِتَابٍ فِی حَاجَةٍ فَكُتِبَ ثُمَّ عُرِضَ عَلَیْهِ وَ لَمْ یَكُنْ فِیهِ اسْتِثْنَاءٌ فَقَالَ كَیْفَ رَجَوْتُمْ أَنْ یَتِمَّ هَذَا وَ لَیْسَ فِیهِ اسْتِثْنَاءٌ انْظُرُوا كُلَّ مَوْضِعٍ لَا یَكُونُ فِیهِ اسْتِثْنَاءٌ فَاسْتَثْنُوا فِیهِ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 499 روایة: 7@*@
ترجمه :
7- مرازم بن حكیم گوید: حضرت صادق (ع) دستور فرمود براى كارى نامه‏اى بنویسند، پس آن نامه نوشته شد و بنظر آنحضرت رساندند و در آن نامه «ان شاء الله» ننوشته بودند، فرمود: چگونه امید دارید كه این كار بپایان برسد (و انجام شود) با اینكه «ان شاءالله» در آن نیست؟ بنگرید هر كجا كه «ان شاء الله» ندارد در آن بنویسید.
8- عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الرِّضَا ع أَنَّهُ كَانَ یُتَرِّبُ الْكِتَابَ وَ قَالَ لَا بَأْسَ بِهِ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 499 روایة: 8@*@
ترجمه :
8- احمد بن محمد بن ابى نصر گوید: حضرت رضا علیه السلام نامه را (براى خشك شدن مركبش) خاك بر آن مى‏ریخت. و مى‏فرمود: عیب ندارد.
9- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ عَطِیَّةَ أَنَّهُ رَأَى كُتُباً لِأَبِی الْحَسَنِ ع مُتَرَّبَةً
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 499 روایة: 9@*@
ترجمه :
9- على بن عطیه نامه هائى از حضرت موسى بن جعفر علیهما السلام دید كه روى آنها خاك افشانده بودند.