تربیت
Tarbiat.Org

اصول کافی جلد 4
ابی‏جعفر محمد بن یعقوب کلینی مشهور به شیخ کلینی

باب سلام كردن بر سائر ملت‏ها

بَابُ التَّسْلِیمِ عَلَى أَهْلِ الْمِلَلِ
1- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنِ ابْنِ أُذَیْنَةَ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ دَخَلَ یَهُودِیٌّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ص وَ عَائِشَةُ عِنْدَهُ فَقَالَ السَّامُ عَلَیْكُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص عَلَیْكُمْ ثُمَّ دَخَلَ آخَرُ فَقَالَ مِثْلَ ذَلِكَ فَرَدَّ عَلَیْهِ كَمَا رَدَّ عَلَى صَاحِبِهِ ثُمَّ دَخَلَ آخَرُ فَقَالَ مِثْلَ ذَلِكَ فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ ص كَمَا رَدَّ عَلَى صَاحِبَیْهِ فَغَضِبَتْ عَائِشَةُ فَقَالَتْ عَلَیْكُمُ السَّامُ وَ الْغَضَبُ وَ اللَّعْنَةُ یَا مَعْشَرَ الْیَهُودِ یَا إِخْوَةَ الْقِرَدَةِ وَ الْخَنَازِیرِ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ ص یَا عَائِشَةُ إِنَّ الْفُحْشَ لَوْ كَانَ مُمَثَّلًا لَكَانَ مِثَالَ سَوْءٍ إِنَّ الرِّفْقَ لَمْ یُوضَعْ عَلَى شَیْ‏ءٍ قَطُّ إِلَّا زَانَهُ وَ لَمْ یُرْفَعْ عَنْهُ قَطُّ إِلَّا شَانَهُ قَالَتْ یَا رَسُولَ اللَّهِ أَ مَا سَمِعْتَ إِلَى قَوْلِهِمْ السَّامُ عَلَیْكُمْ فَقَالَ بَلَى أَ مَا سَمِعْتِ مَا رَدَدْتُ عَلَیْهِمْ قُلْتُ عَلَیْكُمْ فَإِذَا سَلَّمَ عَلَیْكُمْ مُسْلِمٌ فَقُولُوا سَلَامٌ عَلَیْكُمْ وَ إِذَا سَلَّمَ عَلَیْكُمْ كَافِرٌ فَقُولُوا عَلَیْكَ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 464 روایة: 1@*@
ترجمه :
1- حضرت باقر علیه السلام فرمود: مردى یهودى وارد شد بر رسولخدا (ص) و عایشه هم در حضور آنحضرت صلى اللّه علیه و آله بود و گفت: «السام علیكم» (یعنى مرگ بر شما، رسول خدا صلى اللّه علیه و آله در پاسخ فرمود: «علیكم» (یعنى بر شما) سپس دیگرى (از یهود) آمد و مانند همان گفت و رسولخدا (ص) نیز مانند رفیقش باو پاسخ داد، پس سومى وارد شد و مانند آن گفت و رسولخدا (ص) همانطور كه بدو نفر رفقایش جواب داده بود جواب او را گفت، پس عایشه خشمگین شد و گفت: «سام» و خشم و لعنت بر شما باد اى گروه یهود واى برادران میمونها و خوكها، پس رسولخدا (ص) به عایشه فرمود: اى عایشه اگر فحش بصورتى مجسم مى‏شد هر آینه بد صورتى داشت، نرمش و مدارا بر هیچ چیز نهاده نشده جز اینكه آن چیز را آراسته است، و از هیچ چیز برداشته نشده جز اینكه آنرا زشت ساخته عرض كرد: اى رسولخدا آیا نشنیدى كه اینها گفتند: «السام علیكم»؟ فرمود: چرا، مگر تو نشنیدى آنچه من پاسخشان را دادم و گفتم: «علیكم»؟ پس هرگاه مسلمانى بشما سلام كرد باو بگوئید: «سلام علكیم» و هرگاه كافرى بر شما سلام كرد در پاسخش بگوئید: «علیك».
2- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَى عَنْ غِیَاثِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع لَا تَبْدَءُوا أَهْلَ الْكِتَابِ بِالتَّسْلِیمِ وَ إِذَا سَلَّمُوا عَلَیْكُمْ فَقُولُوا وَ عَلَیْكُمْ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 465 روایة: 2@*@
ترجمه :
2- حضرت صادق (ع) فرمود: امیرالمؤمنین علیه السلام فرموده: بأهل كتاب آغاز بسلام نكنید، و هرگاه بشما سلام كردند شما در جواب بگوئید: «و علیكم».
3- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِیسَى عَنْ سَمَاعَةَ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنِ الْیَهُودِیِّ وَ النَّصْرَانِیِّ وَ الْمُشْرِكِ إِذَا سَلَّمُوا عَلَى الرَّجُلِ وَ هُوَ جَالِسٌ كَیْفَ یَنْبَغِی أَنْ یَرُدَّ عَلَیْهِمْ فَقَالَ یَقُولُ عَلَیْكُمْ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 465 روایة: 3@*@
ترجمه :
3- سماعه گوید: از حضرت صادق (ع) پرسیدم از اینكه یهودى و نصرانى و مشرك هرگاه بر مسلمانى سلام كنند و او نشسته باشد چگونه جواب آنها را بگوید؟ فرمود: میگوید: «علیكم».
4- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنِ ابْنِ بُكَیْرٍ عَنْ بُرَیْدِ بْنِ مُعَاوِیَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِذَا سَلَّمَ عَلَیْكَ الْیَهُودِیُّ وَ النَّصْرَانِیُّ وَ الْمُشْرِكُ فَقُلْ عَلَیْكَ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 465 روایة: 4@*@
ترجمه :
4- و نیز محمد بن مسلم از آنحضرت علیه السلام حدیث كند كه فرمود: هرگاه یهودى و نصرانى و مشرك بر تو سلام كردند بگو: «علیك».
5- أَبُو عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شِمْرٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ أَقْبَلَ أَبُو جَهْلِ بْنُ هِشَامٍ وَ مَعَهُ قَوْمٌ مِنْ قُرَیْشٍ فَدَخَلُوا عَلَى أَبِی طَالِبٍ فَقَالُوا إِنَّ ابْنَ أَخِیكَ قَدْ آذَانَا وَ آذَى آلِهَتَنَا فَادْعُهُ وَ مُرْهُ فَلْیَكُفَّ عَنْ آلِهَتِنَا وَ نَكُفُّ عَنْ إِلَهِهِ قَالَ فَبَعَثَ أَبُو طَالِبٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ص فَدَعَاهُ فَلَمَّا دَخَلَ النَّبِیُّ ص لَمْ یَرَ فِی الْبَیْتِ إِلَّا مُشْرِكاً فَقَالَ السَّلَامُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى ثُمَّ جَلَسَ فَخَبَّرَهُ أَبُو طَالِبٍ بِمَا جَاءُوا لَهُ فَقَالَ أَ وَ هَلْ لَهُمْ فِی كَلِمَةٍ خَیْرٍ لَهُمْ مِنْ هَذَا یَسُودُونَ بِهَا الْعَرَبَ وَ یَطَئُونَ أَعْنَاقَهُمْ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ نَعَمْ وَ مَا هَذِهِ الْكَلِمَةُ فَقَالَ تَقُولُونَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ فَوَضَعُوا أَصَابِعَهُمْ فِی آذَانِهِمْ وَ خَرَجُوا هُرَّاباً وَ هُمْ یَقُولُونَ ما سَمِعْنا بِهذا فِی الْمِلَّةِ الْ‏آخِرَةِ إِنْ هذا إِلَّا اخْتِلاقٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِی قَوْلِهِمْ ص وَ الْقُرْآنِ ذِی الذِّكْرِ إِلَى قَوْلِهِ إِلَّا اخْتِلاقٌ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 466 روایة: 5@*@
ترجمه :
5- جابر از حضرت باقر علیه السلام حدیث كند كه فرمود: ابوجهل بن هشام با گروهى از قریش نزد ابوطالب رفتند و گفتند: این برادر زاده‏ات ما را آزار دهد و معبودهاى ما را هم بیازارد او را بخواه و دستورش بده از نكوهش معبودان ما خود دارى كند تا ما هم از نكوهش معبود او خود دارى كنیم، فرمود: پس ابوطالب نزد رسولخدا (ص) فرستاد و او را فرا خواند، همینكه رسول خدا (ص) وارد شد در خانه جز مشرك كسى ندید پس فرمود: «السلام على من اتبع الهدى» (یعنى سلام بر هر كس پیروى از حق كند) و نشست، ابوطالب از آنچه مشركین گفته بودند آگاهش، حضرت فرمود: آیا بجاى این پیشنهاد كلمه‏اى نخواهند كه بدان وسیله بر عرب آقائى كنند و بر گردن همه آنها سوار شوند؟ (كنایه از این است كه همه را زیر فرمان خویش در آورند) ابوجهل گفت: چرا آن كلمه چیست؟ فرمود: بگوئید: «لا اله الا الله» (همینكه این كلام را شنیدند) انگشت‏هاى خود را در گوش نهاده و پا بفرار گذاردند و مى‏گفتند: «ما در ملت پسین این را نشنیده‏ایم و این نیست جز آورده تازه و نوین» پس خداى تعالى درباره گفتار ایشان از اول سوره: «ص، و القرآن ذى الذكر» تا آیه (8) (یعنى تا آخر آیه): «الا اختلاق» نازل فرمود.
6- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ تَقُولُ فِی الرَّدِّ عَلَى الْیَهُودِیِّ وَ النَّصْرَانِیِّ سَلَامٌ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 466 روایة: 6 @*@
ترجمه :
6- حضرت صادق (ع) فرمود: در جواب سلام یهودى و نصرانى میگوئى: «سلام»
شرح:
مجلسى (ره) گوید: یعنى بر ما یا بر مستحقش یا بركسى كه پیروى از حق كند.
7- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَجَّاجِ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی الْحَسَنِ مُوسَى ع أَ رَأَیْتَ إِنِ احْتَجْتُ إِلَى مُتَطَبِّبٍ وَ هُوَ نَصْرَانِیٌّ أُسَلِّمُ عَلَیْهِ وَ أَدْعُو لَهُ قَالَ نَعَمْ إِنَّهُ لَا یَنْفَعُهُ دُعَاؤُكَ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 466 روایة: 7@*@
ترجمه :
7- عبدالرحمن بن حجاج گوید: بحضرت كاظم علیه السلام عرض كردم: بفرمائید كه اگر من نیازمند یك طبیب نصرانى شدم میتوانم بر او سلام كنم و در حقش دعا كنم؟ فرمود: آرى دعاى تو باو سودى نبخشد.
8- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَجَّاجِ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی الْحَسَنِ مُوسَى ع أَ رَأَیْتَ إِنِ احْتَجْتُ إِلَى الطَّبِیبِ وَ هُوَ نَصْرَانِیٌّ أَنْ أُسَلِّمَ عَلَیْهِ وَ أَدْعُوَ لَهُ قَالَ نَعَمْ إِنَّهُ لَا یَنْفَعُهُ دُعَاؤُكَ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 467 روایة: 8@*@
ترجمه :
8- عبدالرحمن بن حجاج گوید:بحضرت كاظم علیه السلام عرض كردم: بفرمائید كه اگر من نیازمند یك طبیب نصرانى شدم میتوانم بر او سلام كنم و در حقش دعا كنم؟ فرمود: آرى دعاى تو باو سودى نبخشد.
9- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى بْنِ عُبَیْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَرَفَةَ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الرِّضَا ع قَالَ قِیلَ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع كَیْفَ أَدْعُو لِلْیَهُودِیِّ وَ النَّصْرَانِیِّ قَالَ تَقُولُ لَهُ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِی الدُّنْیَا
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 467 روایة: 9@*@
ترجمه :
9- حضرت رضا علیه السلام فرمود: به حضرت صادق (ع) عرض شد: در حق یهودى و نصرانى چگونه دعا كنیم؟ فرمود: باو بگوئید: خدا بدنیاى تو بركت بدهد.
10- حُمَیْدُ بْنُ زِیَادٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ وُهَیْبِ بْنِ حَفْصٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَحَدِهِمَا ع فِی مُصَافَحَةِ الْمُسْلِمِ الْیَهُودِیَّ وَ النَّصْرَانِیَّ قَالَ مِنْ وَرَاءِ الثَّوْبِ فَإِنْ صَافَحَكَ بِیَدِهِ فَاغْسِلْ یَدَكَ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 467 روایة: 10@*@
ترجمه :
10- ابو بصیر از یكى از دو امام باقر و صادق علیه السلام حدیث كند كه درباره مصافحه (و دست دادن) مسلمان بیهود و نصرانى فرمود: از پشت جامه باشد، و چنانچه با دست لختت بتو دست داد دستت را بشوى.
11- أَبُو عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیُّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ الْكُوفِیِّ عَنْ عَبَّاسِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مَعْمَرٍ عَنْ خَالِدٍ الْقَلَانِسِیِّ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَلْقَى الذِّمِّیَّ فَیُصَافِحُنِی قَالَ امْسَحْهَا بِالتُّرَابِ وَ بِالْحَائِطِ قُلْتُ فَالنَّاصِبَ قَالَ اغْسِلْهَا
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 467 روایة: 11@*@
ترجمه :
11- خالد قلانسى گوید: بحضرت صادق علیه السلام عرض كردم: من با كافر ذمى (یعنى آنان كه در ذمه اسلامند مانند یهود و نصارى و گبر) برخورد میكنم و او با من دست میدهد؟ فرمود: دستت بخاك بمال یا بدیوار بكش، عرض كردم: اگر ناصبى (یعنى دشمن اهل بیت پیغمبر ص -) باشد چطور؟ فرمود: دستت را بشوى.
12- أَبُو عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنْ صَفْوَانَ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ رَزِینٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع فِی رَجُلٍ صَافَحَ رَجُلًا مَجُوسِیّاً قَالَ یَغْسِلُ یَدَهُ وَ لَا یَتَوَضَّأُ
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 467 روایة: 12@*@
ترجمه :
12- محمد بن مسلم از حضرت باقر علیه السلام درباره مردى كه با مردى گبر دست داده است حدیث كند كه فرمود: دستش را بشوید و وضوء نسازد.