تربیت
Tarbiat.Org

اصول کافی جلد 4
ابی‏جعفر محمد بن یعقوب کلینی مشهور به شیخ کلینی

باب دعا براى روزى‏

بَابُ الدُّعَاءِ لِلرِّزْقِ
1- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ وَ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ جَمِیعاً عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِی جَمِیلَةَ عَنْ مُعَاوِیَةَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع أَنْ یُعَلِّمَنِی دُعَاءً لِلرِّزْقِ فَعَلَّمَنِی دُعَاءً مَا رَأَیْتُ أَجْلَبَ مِنْهُ لِلرِّزْقِ قَالَ قُلِ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی مِنْ فَضْلِكَ الْوَاسِعِ الْحَلَالِ الطَّیِّبِ رِزْقاً وَاسِعاً حَلَالًا طَیِّباً بَلَاغاً لِلدُّنْیَا وَ الْ‏آخِرَةِ صَبّاً صَبّاً هَنِیئاً مَرِیئاً مِنْ غَیْرِ كَدٍّ وَ لَا مَنٍّ مِنْ أَحَدِ خَلْقِكَ إِلَّا سَعَةً مِنْ فَضْلِكَ الْوَاسِعِ فَإِنَّكَ قُلْتَ وَ سْئَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ فَمِنْ فَضْلِكَ أَسْأَلُ وَ مِنْ عَطِیَّتِكَ أَسْأَلُ وَ مِنْ یَدِكَ الْمَلْأَى أَسْأَلُ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 331 روایة: 1@*@
ترجمه :
1- معاویة بن عمار گوید: از حضرت صادق (ع) خواهش كردم كه دعائى براى روزى من بیاموزد. پس دعایى بمن آموخت كه بهتر از آن براى جلب روزى ندیدم، فرمود: «اللهم ارزقنى من فضلك الواسع الحلال الطیب رزقاً واسعاً حلالاً طیباً بلاغاً للدنیا و الاخرة، صباً صباً هنیئاً مریئاً، من غیر كد و لا من من أحد (من) خلقك الا سعة من فضلك الواسع فانك قلت: «و اسئلوا اللّه من فضله» فمن فضلك اسئل و من عطیتك اسئل و من یدك الملاء اسئل».
2- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ یُونُسَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع لَقَدِ اسْتَبْطَأْتُ الرِّزْقَ فَغَضِبَ ثُمَّ قَالَ لِی قُلِ اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَكَفَّلْتَ بِرِزْقِی وَ رِزْقِ كُلِّ دَابَّةٍ یَا خَیْرَ مَدْعُوٍّ وَ یَا خَیْرَ مَنْ أَعْطَى وَ یَا خَیْرَ مَنْ سُئِلَ وَ یَا أَفْضَلَ مُرْتَجًى افْعَلْ بِی كَذَا وَ كَذَا
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 331 روایة: 2@*@
ترجمه :
2- أبو بصیر گوید: به حضرت صادق (ع) عرضكردم: من رسیدن روزیم را كند مى‏شمارم (و روزى من بكندى مى‏رسد و بنظر خودم بیش از آن هم نخواهد رسید؟) آنحضرت در خشم شد و سپس بمن فرمود: بگو: «اللهم انك تكفلت برزقى و رزق كل دابة، یا خیر مدعو و یا خیر من اعطى، و یاخیر من سئل و یا افضل مرتجى افعل بى كذا و كذا» (و بجاى كذا و كذا حاجت خود را در مقدار زیاد شدن روزى بگوید).
3- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ عَبْدِ الْخَالِقِ قَالَ أَبْطَأَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِیِّ ص عَنْهُ ثُمَّ أَتَاهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ص مَا أَبْطَأَ بِكَ عَنَّا فَقَالَ السُّقْمُ وَ الْفَقْرُ فَقَالَ لَهُ أَ فَلَا أُعَلِّمُكَ دُعَاءً یَذْهَبُ اللَّهُ عَنْكَ بِالسُّقْمِ وَ الْفَقْرِ قَالَ بَلَى یَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ قُلْ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَیِّ الَّذِی لَا یَمُوتُ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لَا وَلَداً وَ لَمْ یَكُنْ لَهُ شَرِیكٌ فِی الْمُلْكِ وَ لَمْ یَكُنْ لَهُ وَلِیُّ مِنْ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِیراً قَالَ فَمَا لَبِثَ أَنْ عَادَ إِلَى النَّبِیِّ ص فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ أَذْهَبَ اللَّهُ عَنِّی السُّقْمَ وَ الْفَقْرَ
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 332 روایة: 3@*@
ترجمه :
3- اسماعیل بن عبدالخالق گوید: مردى از اصحاب پیغمبر (ص) (چندى) بخدمت آنحضرت (ص) نیامد، (و پس از مدتى) خدمتش رسید، رسول خدا (ص) باو فرمود: چه چیز تو را از ما دور كرده بود؟ عرضكرد: بیمارى و ندارى، باو فرمود: آیا بتو نیاموزم دعائى كه خداوند از تو بیمارى و ندارى را دور سازد؟ عرض كرد: چرا یا رسول الله، فرمود: بگو: «لا حول و لا قوة الا باللّه (العلى العظیم) توكلت على الحى الذى لا یموت و الحمد لله الذى لم یتخذ (صاحبة و لا) ولداً و لم یكن له شریك فى الملك و لم یكن له ولى من الذل و كبره تكبیراً». گوید: پس درنگى نكرد (و طولى نكشید) كه خدمت پیغمبر (ص) بازگشت و عرضكرد: اى رسول خدا (ص) خداوند بیمارى و ندارى را از من برد.
4- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِیسَى عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ عُمَرَ الْیَمَانِیِّ عَنْ زَیْدٍ الشَّحَّامِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ ادْعُ فِی طَلَبِ الرِّزْقِ فِی الْمَكْتُوبَةِ وَ أَنْتَ سَاجِدٌ یَا خَیْرَ الْمَسْئُولِینَ وَ یَا خَیْرَ الْمُعْطِینَ ارْزُقْنِی وَ ارْزُقْ عِیَالِی مِنْ فَضْلِكَ الْوَاسِعِ فَإِنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 332 روایة: 4@*@
ترجمه :
4- زید حشام از حضرت باقر علیه السلام حدیث كند كه فرمود: براى خواستن روزى (از خداوند) در نماز واجب در سجده بگو: «یا خیر المسئولین و یا خیر المعطین ارزقنى و ارزق عیالى من فضلك الواسع فانك ذوالفضل العظیم».
5- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِی جَمِیلَةَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ شَكَوْتُ إِلَى أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع الْحَاجَةَ وَ سَأَلْتُهُ أَنْ یُعَلِّمَنِی دُعَاءً فِی طَلَبِ الرِّزْقِ فَعَلَّمَنِی دُعَاءً مَا احْتَجْتُ مُنْذُ دَعَوْتُ بِهِ قَالَ قُلْ فِی دُبُر صَلَاةِ اللَّیْلِ وَ أَنْتَ سَاجِدٌ یَا خَیْرَ مَدْعُوٍّ وَ یَا خَیْرَ مَسْئُولٍ وَ یَا أَوْسَعَ مَنْ أَعْطَى وَ یَا خَیْرَ مُرْتَجًى ارْزُقْنِی وَ أَوْسِعْ عَلَیَّ مِنْ رِزْقِكَ وَ سَبِّبْ لِی رِزْقاً مِنْ قِبَلِكَ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 332 روایة: 5@*@
ترجمه :
5- ابو بصیر گوید: به حضرت صادق (ع) از نیازمندى و تنگدستى شكایت كردم و از او خواستم كه دعائى براى طلب روزى بمن بیاموزد، پس آنحضرت دعائى بمن آموخت كه از آن زمان كه بوسیله من أعطى و یا خیر مرتجى، ارزقنى و أوسع على من رزقك، سبب لى رزقاً من قبلك، انك على كل شى‏ء قدیر».
6- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی دَاوُدَ عَنْ أَبِی حَمْزَةَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِیِّ ص فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّی ذُو عِیَالٍ وَ عَلَیَّ دَیْنٌ وَ قَدِ اشْتَدَّتْ حَالِی فَعَلِّمْنِی دُعَاءً أَدْعُو اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ لِیَرْزُقَنِی مَا أَقْضِی بِهِ دَیْنِی وَ أَسْتَعِینُ بِهِ عَلَى عِیَالِی فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص یَا عَبْدَ اللَّهِ تَوَضَّأْ وَ أَسْبِغْ وُضُوءَكَ ثُمَّ صَلِّ رَكْعَتَیْنِ تُتِمُّ الرُّكُوعَ وَ السُّجُودَ ثُمَّ قُلْ یَا مَاجِدُ یَا وَاحِدُ یَا كَرِیمُ یَا دَائِمُ أَتَوَجَّهُ إِلَیْكَ بِمُحَمَّدٍ نَبِیِّكَ نَبِیِّ الرَّحْمَةِ ص یَا مُحَمَّدُ یَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّی أَتَوَجَّهُ بِكَ إِلَى اللَّهِ رَبِّكَ وَ رَبِّی وَ رَبِّ كُلِّ شَیْ‏ءٍ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ وَ أَسْأَلُكَ نَفْحَةً كَرِیمَةً مِنْ نَفَحَاتِكَ وَ فَتْحاً یَسِیراً وَ رِزْقاً وَاسِعاً أَلُمُّ بِهِ شَعْثِی وَ أَقْضِی بِهِ دَیْنِی وَ أَسْتَعِینُ بِهِ عَلَى عِیَالِی‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 333 روایة: 6@*@
ترجمه :
6- حضرت باقر (ع) فرمود: مردى خدمت پیغمبر (ص) رسید و عرضكرد: اى رسول خدا من مردى هستم عالیمند و قرضدار، و حالم سخت شده، پس دعائى بمن بیاموز كه با آن بدرگاه خداى عزوجل دعا كنم تا بمن روزى دهد به مقدارى كه با آن قرضم را ادا كنم و بوسیله آن بر (مخارج) نانخورها و عیالم كمك جویم، پس رسول خدا (ص) فرمود: اى بنده خدا وضوى خوب و كاملى بساز، و سپس دو ركعت نماز بگزار و ركوع و سجودش را كامل و نیكو بجا آر، سپس (پس از فراغت از نماز) بگو: «یا ماجد یا واحد یا كریم یا دائم اتوجه الیك بمحمد نبیك نبى الرحمة صلى اللّه علیه و آله یا محمد یا رسول اللّه انى اتوجه بك الى اللّه ربك و ربى و رب كل شى‏ء ان تصلى على محمد و اهل بیته و اسئلك نفحه كریمه من نفحاتك و فتحاً یسیراً و رزقاً واسعاً الم به شعثى و اقضى به دینى و استعین به على عیالى».
7- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ أَبَانٍ عَنْ أَبِی سَعِیدٍ الْمُكَارِی وَ غَیْرِهِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ عَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ ص هَذَا الدُّعَاءَ یَا رَازِقَ الْمُقِلِّینَ یَا رَاحِمَ الْمَسَاكِینِ یَا وَلِیَّ الْمُؤْمِنِینَ یَا ذَا الْقُوَّةِ الْمَتِینِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ وَ ارْزُقْنِی وَ عَافِنِی وَ اكْفِنِی مَا أَهَمَّنِی‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 333 روایة: 7@*@
ترجمه :
7- حضرت صادق (ع) فرمود: رسول خدا (ص) این دعا را (براى زیاد شدن روزى): «یا رازق المقلین یا راحم المساكین یا ولى المؤمنین یا ذا القوة المتین صل على محمد و اهل بیته و ارزقنى و عافنى و اكفنى ما أهمنى»
8- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَمَّرِ بْنِ خَلَّادٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ ع قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ نَظَرَ أَبُو جَعْفَرٍ ع إِلَى رَجُلٍ وَ هُوَ یَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ مِنْ رِزْقِكَ الْحَلَالِ فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع سَأَلْتَ قُوتَ النَّبِیِّینَ قُلِ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ رِزْقاً حَلَالًا وَاسِعاً طَیِّباً مِنْ رِزْقِكَ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 333 روایة: 8@*@
ترجمه :
8- معمر بن خلاد گوید: از حضرت رضا علیه السلام شنیدم كه مى‏فرمود: حضرت باقر علیه السلام مردى را دید كه مى‏گوید: «بار خدایا من از روزى حلال تو خواستارم» حضرت باقر (ع) باو فرمود: تو قوت (و روزى) پیغمبرانرا خواستار شدى بگو: «بار خدایا من از تو روزى فراوان و پاكیزه‏اى از روزیت را خواستارم».
9- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ قَالَ قُلْتُ لِلرِّضَا ع جُعِلْتُ فِدَاكَ ادْعُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ یَرْزُقَنِیَ الْحَلَالَ فَقَالَ أَ تَدْرِی مَا الْحَلَالُ قُلْتُ الَّذِی عِنْدَنَا الْكَسْبُ الطَّیِّبُ فَقَالَ كَانَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ ع یَقُولُ الْحَلَالُ هُوَ قُوتُ الْمُصْطَفَیْنَ ثُمَّ قَالَ قُلْ أَسْأَلُكَ مِنْ رِزْقِكَ الْوَاسِعِ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 334 روایة: 9@*@
ترجمه :
9- احمد بن محمد بن ابى‏نصر گوید: بحضرت رضا علیه السلام عرضكردم: فدایت شوم خداى عزوجل را بخوان (و دعا كن) كه روزى حلال بمن روزى كند، فرمود: آیا مى‏دانى حلال چیست؟ عرضكردم: آنچه نزد ما است از درآمد پاك است، فرمود: على بن الحسین علیهما السلام مى‏فرمود: حلال قوت (و روزى) برگزیدگانست، سپس فرمود: (بار خدایا) از تو از روزى فراوانت خواستارم».
10- عَنْهُ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ مُفَضَّلِ بْنِ مَزْیَدٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قُلِ اللَّهُمَّ أَوْسِعْ عَلَیَّ فِی رِزْقِی وَ امْدُدْ لِی فِی عُمُرِی وَ اجْعَلْ لِی مِمَّنْ یَنْتَصِرُ بِهِ لِدِینِكَ وَ لَا تَسْتَبْدِلْ بِی غَیْرِی‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 334 روایة: 10@*@
ترجمه :
10- مفضل بن مزید از حضرت صادق (ع) حدیث كند كه فرمود: بگو «اللهم اوسع على فى رزقى و امدد لى فى عمرى و اجعل لى ممن ینتصر به لدینك و لا تستبدل بى‏غیرى».
11- عَنْهُ عَنْ أَبِی إِبْرَاهِیمَ ع دُعَاءً فِی الرِّزْقِ یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مَنْ حَقُّهُ عَلَیْكَ عَظِیمٌ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَرْزُقَنِیَ الْعَمَلَ بِمَا عَلَّمْتَنِی مِنْ مَعْرِفَةِ حَقِّكَ وَ أَنْ تَبْسُطَ عَلَیَّ مَا حَظَرْتَ مِنْ رِزْقِكَ‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 334 روایة: 11@*@
ترجمه :
11- و نیز از حضرت موسى بن جعفر علیهما السلام دعائى براى روزى روایت كرده، (و آن اینست): «یا اللّه یا اللّه یا اللّه اسئلك بحق من حقه علیك عظیم ان تصلى على محمد و آل محمد و ان ترزقنى العمل بما علمتنى من معرفه حقك و ان تبسط على ما حظرت من رزقك».
12- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْحَمِیدِ الْعَطَّارِ عَنْ یُونُسَ بْنِ یَعْقُوبَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّا قَدِ اسْتَبْطَأْنَا الرِّزْقَ فَغَضِبَ ثُمَّ قَالَ قُلِ اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَكَفَّلْتَ بِرِزْقِی وَ رِزْقِ كُلِّ دَابَّةٍ فَیَا خَیْرَ مَنْ دُعِیَ وَ یَا خَیْرَ مَنْ سُئِلَ وَ یَا خَیْرَ مَنْ أَعْطَى وَ یَا أَفْضَلَ مُرْتَجًى افْعَلْ بِی كَذَا وَ كَذَا
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 334 روایة: 12@*@
ترجمه :
12- ابو بصیر گوید: به حضرت صادق (ع) عرضكردم: ما رسیدن روزى را بكندى میدانیم حضرت در خشم شد و فرمود: بگو: «اللهم انك تكفلت برزقى و رزق كل دابة فیا خیر من دعى و یا خیر من سئل و یا خیر من اعطى و یا افضل مرتجى افعل بى كذا و كذا».
13- أَبُو بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ كَانَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ ع یَدْعُو بِهَذَا الدُّعَاءِ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ حُسْنَ الْمَعِیشَةِ مَعِیشَةً أَتَقَوَّى بِهَا عَلَى جَمِیعِ حَوَائِجِی وَ أَتَوَصَّلُ بِهَا فِی الْحَیَاةِ إِلَى آخِرَتِی مِنْ غَیْرِ أَنْ تُتْرِفَنِی فِیهَا فَأَطْغَى أَوْ تَقْتُرَ بِهَا عَلَیَّ فَأَشْقَى أَوْسِعْ عَلَیَّ مِنْ حَلَالِ رِزْقِكَ وَ أَفِضْ عَلَیَّ مِنْ سَیْبِ فَضْلِكَ نِعْمَةً مِنْكَ سَابِغَةً وَ عَطَاءً غَیْرَ مَمْنُونٍ ثُمَّ لَا تَشْغَلْنِی عَنْ شُكْرِ نِعْمَتِكَ بِإِكْثَارٍ مِنْهَا تُلْهِینِی بَهْجَتُهُ وَ تَفْتِنِّی زَهَرَاتُ زَهْوَتِهِ وَ لَا بِإِقْلَالٍ عَلَیَّ مِنْهَا یَقْصُرُ بِعَمَلِی كَدُّهُ وَ یَمْلَأُ صَدْرِی هَمُّهُ أَعْطِنِی مِنْ ذَلِكَ یَا إِلَهِی غِنًى عَنْ شِرَارِ خَلْقِكَ وَ بَلَاغاً أَنَالُ بِهِ رِضْوَانَكَ وَ أَعُوذُ بِكَ یَا إِلَهِی مِنْ شَرِّ الدُّنْیَا وَ شَرِّ مَا فِیهَا لَا تَجْعَلِ الدُّنْیَا عَلَیَّ سِجْناً وَ لَا فِرَاقَهَا عَلَیَّ حُزْناً أَخْرِجْنِی مِنْ فِتْنَتِهَا مَرْضِیّاً عَنِّی مَقْبُولًا فِیهَا عَمَلِی إِلَى دَارِ الْحَیَوَانِ وَ مَسَاكِنِ الْأَخْیَارِ وَ أَبْدِلْنِی بِالدُّنْیَا الْفَانِیَةِ نَعِیمَ الدَّارِ الْبَاقِیَةِ اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِكَ مِنْ أَزْلِهَا وَ زِلْزَالِهَا وَ سَطَوَاتِ شَیَاطِینِهَا وَ سَلَاطِینِهَا وَ نَكَالِهَا وَ مِنْ بَغْیِ مَنْ بَغَى عَلَیَّ فِیهَا اللَّهُمَّ مَنْ كَادَنِی فَكِدْهُ وَ مَنْ أَرَادَنِی فَأَرِدْهُ وَ فُلَّ عَنِّی حَدَّ مَنْ نَصَبَ لِی حَدَّهُ وَ أَطْفِ عَنِّی نَارَ مَنْ شَبَّ لِی وَقُودَهُ وَ اكْفِنِی مَكْرَ الْمَكَرَةِ وَ افْقَأْ عَنِّی عُیُونَ الْكَفَرَةِ وَ اكْفِنِی هَمَّ مَنْ أَدْخَلَ عَلَیَّ هَمَّهُ وَ ادْفَعْ عَنِّی شَرَّ الْحَسَدَةِ وَ اعْصِمْنِی مِنْ ذَلِكَ بِالسَّكِینَةِ وَ أَلْبِسْنِی دِرْعَكَ الْحَصِینَةَ وَ اخْبَأْنِی فِی سِتْرِكَ الْوَاقِی وَ أَصْلِحْ لِی حَالِی وَ صَدِّقْ قَوْلِی بِفَعَالِی وَ بَارِكْ لِی فِی أَهْلِی وَ مَالِی‏
@@اصول كافى جلد 4 صفحه: 335 روایة: 13@*@
ترجمه :
13- حضرت صادق (ع) فرمود: كه على بن الحسین علیهما السلام این دعا را مى‏خواند (كه ترجمه‏اش چنین است): بار خدایا از تو خواهم معیشت خوبى كه بدان وسیله بهمه حوائجم نیرو بگیرم و در این دوران زندگى بدان وسیله بآخرتم رسم، بدون آنكه مرا در آن بخوشگذارنى وادار كنى تا در نتیجه سركش شوم یا بر من تنگ گیرى كه بدبخت شوم، روزى مرا از روزى حلال خود وسیع گردان و از باران فضیلت بر من فرو ریز، و نعمتى پیوسته و عطائى بى‏منت (بمن بده) سپس بواسطه زیادى آن مرا از شكر آن باز مدار كه خرمى آن مرا بخود سرگرم سازد، و درخشندگى شكوفه‏هایش مرا گول زند (یا گمراه سازد) و بكمى آن مرا دچار مساز كه رنج تحصیل آن مرا از كردار و عبادتم باز دارد و اندوه بدست آوردنش سینه‏ام را فرا گیرد، بار خدایا چندان روزى بمن بده براى بى‏نیازى از بدان خلقت، و وسیله‏اى باشد كه مرا بخشنودى (یا رضوانت) برساند، واى خداى من بتو پناه برم از شر دنیا و شر آنچه در آنست، دنیا را بر من زندان مساز، و جدایى آن را اندوه من مكن، مرا از فتنه‏هایش بیرون بر بدانسان كه مورد پسند باشم، و كردارم مورد پذیرش باشد كه بخانه جاویدان زندگى و محل سكونت نیكانم برساند، و بجاى دنیاى فانى نعمتهاى خانه باقى را بمن ارزانى كن، بار خدایا منن بتو پناه برم از تنگدستى و سختى و پریشانیهاى دنیا و حمله شیاطین و سلاطین آن و از شكنجه‏هایش، و از ستم آنكه در این دنیا بمن ستم كند.
بار خدایا هر كه بمن كید كند با او كید كن، و هر كه آهنگ من كند آهنگ او كن، و تیغ آنكس كه بر روى من تیغ كشدتیغش را كند نما، و آتش آنكس كه براى من آتش افروزد خاموش ساز، و مكر مكر كنندگان را از من كفایت كن، و چشم كافران از توجه بمن از بیخ در آور، و اندوه آنكس كه اندوهش را بر من وارد كند كفایت نما، و شر حسودان را از من باز دار، و با آرامش خود من را از آن نگهدار، و زره نگهبان خود را بمن بپوشان، و من را در پرده پوشاننده خود مستور دار، و حالم را اصلاح كن و گفتارم را بكردارم تصدیق كن (یعنى كردارم را گواه راست گفتارم كن) و درباره خاندان و مالم بركت بمن ده».