تربیت
Tarbiat.Org

تفسیر نور جلد 10(دوره 10 جلدی)
حاج شیخ محسن قرائتی

سوره 67. ملك آیه 30،29

آیه
قُلْ هُوَ الرَّحْمَنُ آمَنَّا بِهِ وَعَلَیْهِ تَوَكَّلْنَا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِى ضَلاَلٍ مُّبِینٍ
قُلْ أَرَءَیْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَآؤُكُمْ غَوْراً فَمَن یَأْتِیكُم بِمَآءٍ مَّعِینٍ‏
ترجمه
بگو: او خداى رحمان است، ما به او ایمان آورده‏ایم و بر او توكل نموده‏ایم، پس خواهید دانست، كیست آن كه در گمراهى آشكار است.
بگو: به من خبر دهید اگر آب (چشمه‏ها و چاههاى) شما در زمین فرو رود، كیست آن كه آب روان و گوارا براى شما بیاورد.
نکته ها
زمین متشكّل از بخش‏هاى نفوذپذیر ونفوذناپذیر است. اگر تمام قسمت‏هاى آن نفوذناپذیر بود، آبى ذخیره نمى‏شد و اگر تمام زمین نفوذپذیر بود، زمین به صورت باتلاق در مى‏آمد.
«غَور» به معناى فرورفتن در عمق است و «مَعین» به معناى آسان و روان است.
آخرین آیه به منزله تفسیر آیه قبل است. در آیه 29 مى‏فرماید: «قل هو الرحمن» و در آیه 30، نمونه رحمت را آب روان، ذكر مى‏كند. در آیه اول مى‏فرماید: بر او توكل كردیم و در آیه بعد مى‏فرماید: دلیل توكل بر او این است كه اگر آب مورد نیاز به زمین فرو رود، هیچ كس نمى‏تواند آن را بیاورد.
امام باقرعلیه السلام (در تأویل آیه) فرمود: اگر امام شما غایب باشد چه كسى براى شما امام ظاهر مى‏فرستد كه اخبار آسمان‏ها و زمین و حلال و حرام را براى شما بگوید؟ «ان اصبح ماءكم غوراً...»**تفسیر نورالثقلین.***
پیام ها
1- پیامبر وظیفه دارد موضع خود را در برابر نااهلان اعلام كند. «قل هو الرّحمن»
2- در برابر كفّار، دو عامل ایمان و توكل وسیله نجات شماست. «آمنّا... توكّلنا»
3- توكّل، ثمره ایمان و ملازم آن است. «آمنّا... توكّلنا»
4- ایمان به سرچشمه رحمت ارزش دارد نه به بت‏هاى جامد. «هو الرّحمن آمنّا»
5 - با توكّل بر خداوند، كفّار آرزوى خود را به گور خواهند برد. «علیه توكلنا فستعلمون...»
6- پایان كار ملاك است نه آغاز آن. «فستعلمون من هو فى ضلال مبین»
7- ابتدا زیربناى اعتقادى خود را محكم كنید و بعد به تهدید دشمن بپردازید. «آمنّا... توكّلنا... فستعلمون...»
8 - قاطع و استوار سخن گفتن رهبر جامعه اسلامى، سبب دلگرمى خودى‏ها و دلهره بیگانگان مى‏شود. «قل هو الرّحمن... فستعلمون...»
9- احتمال بروز خطر براى دورى از بى‏تفاوتى و غفلت كافى است. «اِن اصبح ماءكم غوراً»
10- دست خداوند در تغییر قوانین هستى باز است. «اِن اصبح ماءكم غوراً»