تربیت
Tarbiat.Org

تفسیر سوره سجده
حاج شیخ محسن قرائتی

سوره 32. سجده آیه 27

آیه
أَوَلَمْ یَرَوْاْ أَنَّا نَسُوقُ الْمَآءَ إِلَی الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعاً تَأْکُلُ مِنْهُ أَنْعَامُهُمْ وَأَنفُسُهُمْ أَفَلَا یُبْصِرُونَ
ترجمه
آیا ندیدند که ما آب را به سوی زمین بی گیاه می‏رانیم، پس به وسیله‏ی آن گیاهان را می‏رویانیم تا چهار پایانشان و خودشان از آن بخورند؟ پس آیا نمی‏بینند؟
نکته ها
کلمه‏ی «جُرُز» به زمین کویری گفته می‏شود که ریشه‏ی گیاه در آن قطع شده باشد.**مفردات راغب.***
در آیه‏ی قبل، هلاکت سرکشان نشانه‏ی قدرت الهی شمرده شد و در این آیه آبادی زمین.

پیام ها
1- شیوه‏ی تربیتی قرآن آن است که از تحوّلات طبیعی برای هدایت مردم استفاده می‏کند. «أولم یروا...»
2- حرکت ابرهای پر آب و بارش باران در مناطق دور از دریا تصادفی نیست، بلکه با اراده‏ی حکیمانه‏ی خداوند است. «انّا نسوق الماء»
3- زمین با آب حاصلخیز می‏شود «فنخرج به زرعاً» امّا برخی دل‏ها با آن همه آیات عبرت‏آموز حاصلخیز نمی‏شود! «أولم یهد لهم»
4- در بهره‏گیری مادّی، حیوانات بر انسان‏ها مقدّمند. «انعامهم و انفسهم» (حیوانات بیشتر می‏خورند، راحت‏تر می‏خورند، پختن و شستن و پوست کندن نیز ندارند!)
5 - اگر انسان بصیرت نداشته باشد، چه بهتر که نامش بعد از چهار پایان برده شود. «انعامهم و انفسهم أفلایبصرون»
6- از نظام بارش باران و رویش گیاهان، ساده نگذرید. «أفلایبصرون»