تربیت
Tarbiat.Org

تفسیر سوره شوری
حاج شیخ محسن قرائتی

سوره 42. شوری آیه 16

آیه
وَالَّذِینَ یُحَآجُّونَ فِی اللَّهِ مِن بَعْدِ مَا اسْتُجِیبَ لَهُ حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَعَلَیْهِمْ غَضَبٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ
ترجمه
و کسانی که درباره خداوند پس از آنکه دعوت او را پذیرفته‏اند به جدال (می‏پردازند) دلیلشان نزد پروردگارشان باطل و بی‏پایه است و برآنهاست خشم الهی و برایشان عذاب سختی است.
نکته ها
«محاجّه» از «حجّ» به معنای قصد است و به آن نوع گفتگویی گفته می‏شود که قصد گوینده اثبات یا ابطال چیزی باشد.
هنگامی که راه روشنی برای شما ثابت شد به خاطر شک و وسوسه از آن دست بر ندارید و هنگامی که به کسی ایمان پیدا کردید با شایعه او را رها نکنید. وقتی که یک راه و رسم و یا عادت و سنّتی نیکو و منطقی در جامعه تثبیت شده آن را به جدل نکشید.
پیام ها
1- بعد از آنکه از راه عقل و فطرت خدا را شناختید مجادله نکنید. «یحاجّون فی اللّه من بعد ما استجیب له»
2- شرک فاقد اعتبار است و مشرکان منطقی ندارند. «حجّتهم داحضة»
3- تلاش برای به تردید انداختن مؤمنان، موجب خشم و عذاب الهی است. «یحاجّون... علیهم غضب و لهم عذاب»