تربیت
Tarbiat.Org

تفسیر سوره شوری
حاج شیخ محسن قرائتی

سوره 42. شوری آیه 10

آیه
وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِیهِ مِن شَیْ‏ءٍ فَحُکْمُهُ إِلَی اللَّهِ ذَلِکُمُ اللَّهُ رَبِّی عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَإِلَیْهِ أُنِیبُ‏
ترجمه
و هر چه را در آن اختلاف دارید پس حکمش با خداست، این است خدایی که پروردگار من است. تنها بر او توکّل کرده‏ام و تنها به سوی او انابه می‏کنم.
نکته ها
تا وقتی که انسان هست اختلاف نظر نیز هست و تا اختلاف نظر هست مراجعه به قانون الهی و دین لازم است. پس نمی‏توان ادّعا کرد که به دین نیازی نیست.
در این آیه، کلمه‏ی «توکّلت» در قالب ماضی و کلمه «اُنیب» در قالب مضارع ذکر شده که شاید بتوان گفت: توکّل برخاسته از ایمانی ثابت ولی انابه در هر روز و هر لحظه لازم است.
کلمه «علیه» و «الیه» مقدّم بر «توکّلت» و «اُنیب» آمده است، یعنی نه بر دیگری توکّل کنید و نه به دیگران مراجعه نمایید.
پیام ها
1- دین، تنها پاسخ گوی مسائل اخلاقی و اعتقادی نیست، بلکه در هر چه از مسائل سیاسی، اقتصادی و... اختلاف دارید دین پاسخگوست. «و ما اختلفتم من شی‏ء»
2- در اسلام بن بست وجود ندارد. «و ما اختلفتم... فحکمه الی اللّه»
3- حل اختلاف از شئون ربوبیّت است.«ذلکم اللّه ربی»
4- به هنگام اختلاف به خدا رجوع کنید و بر او توکّل و انابه نمایید و هر حکمی صادر کرد از انجام آن نگران نباشید. «فحکمه الی اللّه... علیه توکّلت و الیه انیب»
5 - توکّل و انابه نتیجه ایمان به ربوبیّت خداست. «اللّه ربّی علیه توکّلت و الیه انیب»