تربیت
Tarbiat.Org

تفسیر سوره عنکبوت
حاج شیخ محسن قرائتی

سوره 29.‏ عنکبوت آیه 1-3

آیه
الم
أَحَسِبَ النَّاسُ أن یُتْرَکُواْ أَن یَقُولُواْ آمَنَّا وَهُمْ لَا یُفْتَنُونَ‏
وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ فَلَیَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِینَ صَدَقُواْ وَ لَیَعْلَمَنَّ الْکَاذِبِینَ‏
ترجمه
الف، لام، میم. آیا مردم پنداشتند که چون گفتند: ایمان آوردیم، رها می‏شوند و دیگر مورد آزمایش قرار نمی‏گیرند؟!
در حالی که بدون تردید کسانی را که پیش از ایشان بودند آزمودیم تا خداوند کسانی را که راست گفتند معلوم دارد و دروغگویان را (نیز) معلوم نماید.
نکته ها
کلمه‏ی «فتنة» به معنای گداختن طلا برای جدا کردن ناخالصی‏های آن است و چون در حوادث و سختی‏ها، جوهره‏ی انسان از شعارهای دروغین جدا می‏شود، حوادث و آزمایش‏ها را «فتنه» می‏گویند.
پیام ها
1- ایمان، تنها با زبان و شعار نیست، بلکه همراه با آزمایش است.«أحسب... هم لایفتنون» (ادّعا کافی نیست، باید عملکرد را دید و قضاوت کرد.)
سعدیا گرچه سخندان و نصحیت‏گویی‏ - زعمل کار برآید به سخندانی نیست‏
2- آزمایش، یک سنّت الهی در طول تاریخ است. «ولقد فتنّا الّذین من قبلهم»
3- حوادث را تصادف نپنداریم؛ همه اسباب آزمایش ماست. «فتنّا»
4- آشنایی با تاریخ و حوادث پیشینیان، مردم را برای پذیرش حوادث آماده می‏کند. «من قبلهم»
5 - دلیل آزمایش‏های الهی، عینی و محقّق شدن علم ازلی خداوند و جدا شدن مؤمنان واقعی و شکوفا شدن استعدادهای درونی و به فعلیّت رسیدن آنهاست. «فلیعلمنّ... الّذین صدقوا و... الکاذبین»
توضیحات