تربیت
Tarbiat.Org

اخلاق در قرآن جلد سوم
آیت الله محمد تقی مصباح یزدی‏‏

5. زکات با تعبیرهایی دیگر

خداوند در آیات دیگری در ستایش متقین به عنوان یکی از صفات بارز و برجسته، بر
﴿ صفحه 308﴾
این حقیقت تأکید می کند که:
(فی اَمْوالِهمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ * لِلسّائِلِ والَْمحْرُومِ)**معارج/ 24 و 25.***.
در اموال خود، حق معیّنی برای نیازمندان و محرومان قرار می دهند.
در این آیات، از زکات یا صدقه، با عنوان «حق معلوم» یاد شده است این حق معلوم، همان مقداری است که باید به عنوان زکات واجب به نیازمندان داده شود و یا اعم از آن است و شامل مقدار بیش تری نیز که خود شخص، برای دادن صدقات مستحبی، معیّن و معلوم می کند، نیز می شود.
تعبیر دیگر در این باره، تعبیر «اعطاء» است که در سوره «لیل» به کار رفته است:
(فَاَمّا مَنْ اَعْطی وَاتَّقَی * وَصَدَّقَ بِالْحُسْنی * فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْیُسَْری * وَاَمّا مَنْ بَخِلَ واسْتَغْنَی * وَکَذَّبَ بِالْحُسْنَی * فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْعُسْرَی)**لیل/ 5 ـ 10.***.
پس آن کس که بذل و بخشش کند، تقوا پیشه سازد و به کار نیک اذعان داشته باشد، کار را بر او آسان گیریم و آن کس که بخل ورزد، از لطف خدا احساس بی نیازی کند و کار نیک را تکذیب کند، کار را بر وی سخت کنیم.