تربیت
Tarbiat.Org

تفسیر نور جلد 6
حاج شیخ محسن قرائتی

سوره نحل آیه 57

(57) وَیَجْعَلُونَ لِلَّهِ الْبَنَتِ سُبْحَنَهُ وَلَهُم مَّا یَشْتَهُونَ‏
ترجمه: وبرای خداوند دختران را قرار می‏دهند، در حالی که او (از فرزند داشتن) منزّه است ولی برای خودشان آنچه را (از پسران) که علاقه دارند (قرار می‏دهند.)
نکته‏ها:
ممکن است این آیه اشاره به مضمون آیه 136 سوره انعام باشد که بت‏پرستان سهمی از کشاورزی و دامداری خود را، نصیب بت‏ها می‏دانستند، (و جعلوا للَّه مما ذَرا من الحرث و الانعام نصیباً فقالوا هذا للَّه بزعمهم و هذا لشرکائنا) احتمال دیگری که مرحوم علامه طباطبایی در این آیه پسندیده‏اند، آن است که مردم در نزول نعمت‏ها ورفع بلاها، نقشی برای خدا در نظر نمی‏گیرند و همه را از غیر او می‏بینند.
مشرکان، ملائکه را دختران خدا می‏دانستند، چنانکه در آیه 19 سوره‏ی زخرف می‏فرماید: (و جعلوا الملائکة الذین هم عباد الرحمن اناثاً) و در این عقیده‏ی آنها، سه انحراف بود:
الف: برای خدا فرزند قائل می‏شوند، در حالی که (لم یلد و لم یولد)
ب: ملائکه را دختر می‏پنداشتند، در حالیکه آنها دختر و پسر ندارند.
ج: آنها که خود دختر را مایه ننگ می‏دانستند، آنرا به خدا نسبت می‏دادند! (افاصفاکم ربکم بالبنین و اتخذ من الملائکة اناثا)**اسرا، 40.***
پیام‏ها:
1- هرچه داریم از اوست، برای غیر او سهمی قرار ندهیم که باید پاسخ‏گو باشیم. (و یجعلون لما لایعلمون نصیباً ... تاللَّه لتسئلنّ)
2- لطف مادی خداوند شامل منحرفان نیز می‏شود. (مما رزقناهم)
3- اسباب ظاهری و بشری که به آن دل بسته‏اید، خود خبری از راه رزق و نعمت یا رفع بلا ندارند. (یجعلون لما لایعلمون نصیباً)
4- حتی بخشی از نعمت‏ها را از غیر خدا دانستن شرک است. (نصیباً ممّا رزقناهم)