تربیت
Tarbiat.Org

آفتاب ولایت‏
آیت الله محمد تقی مصباح یزدی‏‏

بی‏نهایتی مراتب معرفت به امام زمان (علیه السلام)

کسانی که شناختی درستی از امام عصر (ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء) دارند، گویا در مسیری بی‏انتها در حال حرکتند.
برای این که اختلاف مراتب معرفت در ذهنتان تداعی شود، مثالی می‏زنم: مرتبه انسانی که روزی یک تا سه گناه انجام می‏دهد، در مقایسه با مرتبه انسانی که روزی هزاران گناه مرتکب می‏شود، چقدر تفاوت دارد؟ مسلم است که این دو شخص، در مقام و مرتبه، تفاوت بسیاری با یکدیگر دارند. انسان‏ها نیز از نظر مرتبه ایمان و قرب به خدا، با هم تفاوت دارند و این مرتبه، در اندازه معرفت انسان به امام معصوم تاثیر دارد. از این مثال نتیجه می‏گیریم که هر قدر دل، نورانی‏تر باشد، لیاقت معرفت امام در آن بیشتر است و هر قدر تیره‏تر و آلوده‏تر باشد، معرفت آن دل به امام، ضعیف‏تر خواهد بود.
شاید شما نیز کم و بیش این حقیقت را تجربه کرده باشید. گاهی انسان احساس می‏کند که خیلی به امام خود محبت دارد و خودش را به او نزدیک می‏بیند؛ در حالی که فرسخ‏ها از امامش دور است و گاهی نیز حال یک سلام کردن به حضرت را نیز ندارد. چنین نوساناتی که در حالات قلبی انسان پدید می‏آید، برای این است که ظرفیت دلها، در انسان‏ها تفاوت دارد. دل، ممکن است به جایی برسد که همه حقایق را انکار کند. آیات قرآن این مطلب را تصدیق می‏کند: ثم کان عاقبه الذین أساؤا السوای أن کذبوا بآیات الله.(37) قومی به خدا ایمان آورده بودند؛ اما از بس مرتکب گناه شدند و آیات خدا را تکذیب کردند، ایمان از آنها سلب شد.
شاهد بوده‏ایم که برخی از افراد پس از مدت‏ها که از اسلام و انقلاب و جبهه حق و باطل دم زدند، عاقبت گفتند: عجب فریبی خوردیم. سالها کوشش و آرزو می‏کردند که در جبهه حضور یابند و به شهادت برسند؛ ولی در آخر، از عمل خود پشیمان شدند.